Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Gimnastyczki przybyłe do Sopotu na lipcowy Tydzień Sportu (Sportwoche). 1936 r., „Die Möwe".

Samochód przystrojony kwiatami podczas automobilowego korsa kwiatowego w lipcu 1936 r. Przejazdy najpiękniej udekorowanych czterokołowców urządzano zwykle w szczytowym dniu sopockiego Tygodnia Sportu, czyli w tzw. Wielki Czwartek (Grosser Donnerstag). 1936 r., „Die Möwe".

Galopada po morskich płyciznach. 1936 r., „Die Möwe".

Wczasowicze oddychający nadmorskim powietrzem u nasady mola. W tle po lewej – Grand Hotel (Kasino Hotel). W głębi po prawej rysują się ostrogi (osłony) Łazienek Północnych. 1936 r., „Die Möwe".

Plaża w Gdańsku - Stogach. Widoczni kuracjusze, którzy wracają lub szykują się do rejsu łódkami po wodach Zatoki Gdańskiej.