Pomnik polskiego króla Augusta III, wzniesiony w roku 1755 przez gdańskich kupców. Zaginął w 1945 roku, została tylko krata z bramki okalającej posąg. Na pocztówce pomnik stoi jeszcze we wnętrzu Dworu Artusa. Po prawej stronie widoczny fragment pieca kaflowego.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

W latach 1766-1768 Daniel Eggert wykonał główne wejście do ratusza. Wiodą do niego dwubiegunowe schody oraz portal z herbem miasta. Był uczniem Krzysztofa Strzyckiego.

Fontanna Neptuna i Dwór Artusa widok z Długiego Targu. Z prawej strony stoi powóz. Widoczna pierzeja Długiego Targu ze Złotą Kamienicą. Obieg 1920 rok.

Długi Targ otacza 46 parcel. Numeracja okrężna zaczyna się od ulicy Ławniczej (w głębi po lewej)

Obszerny hol w Nowym Domu Ławy zwany Sienią Gdańską (Danziger Diele), służył od 1901 r. jako miejsce ekspozycji różnych dzieł gdańskich rzemieślników, w sporej części pochodzące kolekcji Lessera Giełdzińskiego.