Stan Bramy Zielonej po wojnie. Widać ustawione podpory. Miejsce, na którym stoi brama, należy do najważniejszych w historii Gdańska. Tutaj od wieków krzyżowały się dwie główne arterie miasta – wodna i lądowa, tu funkcjonowała najstarsza przeprawa przez Motławę. Pierwszy most, zwany mostem Kogi istniał już w 1357 r. Obok stała wielka waga miejska (mała była pod Ratuszem). W kronikach zanotowano zawalenie się mostu, już zwodzonego, w 1512 r., przy czym „utopiło się wiele osób”.

Na zdjęciu pokazana jest wschodnia fasada Bramy Zielonej, która widoczna jest od strony Mostu Zielonego. Wzniesiono ją w latach 1564 - 68 według projektu budowniczego z Amsterdamu, Regniera, który początkowo kierował jej budową. W 1565 r. nadzór przejął Hans Kramer z Drezna. Brama miała trzy przejazdy; czwarty przebito w XIX w. podczas jej przebudowy. Bramę cechuje bogaty wystrój rzeźbiarski obu fasad. Miała służyć jako rezydencja królewska w czasie pobytu królów polskich w Gdańsku; skorzystała z niej tylko Maria Ludwika Gonzaga, przyszła żona Władysława IV, która drogą morską przybyła do Polski. W sali biesiadnej na drugiej kondygnacji wydano ucztę na jej cześć.

Pocztówka reklamowa kawiarni Kuchler (Kuchler`s Konzerthaus u. Cafe) była to w zasadzie restauracja. Mieściła się przy ulicy Powroźniczej (Röpergasse).

Ogólny widok na Motławę, Długie Pobrzeże i Bramę Żuraw. W oddali dostrzec można Ołowiankę, a zupełnie po prawej stronie obrazu fragment Wyspy Spichrzów.

Widok na Zieloną Bramę i Zielony Most. Za mostem Długie Pobrzeże i Dom Przyrodników. Na moście piesi i wozy konne.

Widok na ulicę Chlebnicką i Bramę Chlebnicką. Widoczne typowe, gdańskie przedproża. Zdjęcie pochodzi z kalendarza ludowego "Danziger Bote" Herausgeber Carl Lange Danzig-Oliva