Kościół wybudowany w latach 1820-1823 na podstawie projektu Karola Fryderyka Schinkla. Obecnie siedziba parafii pod wezwaniem Świętego Jana Bosko.Wysokość wieży 43 metry.

Fragment Parku Oruńskiego z widocznym na zdjęciu stawem. Założenie parkowe z dworem należało przez kilkaset lat do gdańskich rodzin patrycjuszowskich. Zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel, F. A. Th. Hoene po 1814 r. odbudował dwór, przywrócił świetność założenia parkowego. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu.

Jeden z wielu pokazów mody dla klienteli Domu Kuracyjnego. Widzowie siedzieli przy stolikach kawiarnianych na tarasach. 1936 r., „Die Möwe".

Katolicki sierociniec dla chłopców (Katholisches Knabenwaisenhaus) prowadzony był przez siostry boromeuszki przy ul. Brzegi 54-56 (Radauneufer).

Fragment Parku Oruńskiego. Założenie ogrodowe wraz z dworem było począwszy od XVI w. własnością gdańskich rodów patrycjuszowskich np. rodziny Czirenberg. W międzyczasie kolejni właściciele urządzili tu punkty widokowe, stawy, ścieżki. W 2 poł. XVIII w. urządzono tu ogród botaniczny z roślinnością tropikalną i śródziemnomorską. Park i dwór zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel Friedrich A. Th. Hoene odbudował dwór, przywrócił świetność parku. Ostatnia właścicielka - Emily Hoene przekazała w 1917 r. posiadłość miastu. Stąd przedwojenna nazwa parku: Hoene - Park.

Park, dzisiaj zwany Parkiem Schopenhauera rozciągał się między Traktem Świętego Wojciecha a ulicą Głuchą. Pierwszy prywatny park w Gdańsku udostępniony do zwiedzania wszystkim.