Długi Targ (Langemarkt) widok od strony Zielonej Bramy. Na środku fotografii Ratusz Głównego Miasta. Widoczne też tramwaje.

Zimowe ujęcie przedproża Ratusza Prawomiejskiego i fragmentu Długiego Targu. W głębi po lewej Fontanna Neptuna.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Pocztówka przedstawiająca siedemnastowieczną litografię : widok na Dwór Artusa, front budynku.

Rycina przedstawia widok na Ratusz Prawego Miasta od strony Bramy Zielonej. Pierwsza linia tramwaju konnego została założona w Gdańsku z 1873 r.

Pocztówka przedstawia fragment Długiego Targu, wraz z postojem dorożek. Widać biegnące tory tramwajowe oraz licznych przechodniów. W głębi XVI - wieczna Zielona Brama, która zamyka Długi Targ od strony wschodniej.