Pomnik Jana Gutenberga, w Gaju Gutenberga, na terenie Parku Jaśkowej Doliny. Pomnik ustawiono przed 1895 r. w stylowej altance, pełnopostaciowy, odlany z brązu wg. projektu Ernsta Paula, ufundowany przez drukarza i wydawcę A. W. Kafemanna. W 1945 r. zaginął. Odtworzony po wojnie - wg. projektu prof. Stanisława Radwańskiego - odsłonięty w 1998 r. Ponownie wykonany (po uprzednim spaleniu w 2003 r.) w 2004 r. Ob. figura w depozycie w Parku Biskupim w Pelplinie, zastąpiona odlewem z kamienia syntetycznego. Pocztówka nawiązuje do Jubileuszu Jana Gutenberga w 1900 r. Pocztówka w obiegu od 3 VII 1900 r.

Kamień pamiątkowy ku czci harcerzy pomordowanych w latach 1939-1945 (polny głaz narzutowy z imienną płytą pamiątkową został odsłonięty 22 lipca 1960 roku z okazji 700-lecia miasta Tczewa).

Widok na pomnik Cesarza Wilhelma I i Bramę Wyżynną w tle Wieża Więzienna, a z lewej strony fragment hotelu Danziger Hof.

Nowy gmach Banku Rzeszy przy ulicy Okopowej (Karrenwall) i pomnik Wilhelma I.

Pomnik Zwycięstw Niemieckich (Kriegerdenkmal) 1864–71. Pomnik poświęcony był poległym żołnierzom z Gdańska i okolic biorącym udział w wojnach z Danią w 1864 r., Austrią w 1866 r. i z Francją w latach 1870-71 odsłonięto 8 maja 1904 r. na Holzmarkt (Targ Drzewny). Miał on postać kamiennego obelisku o wysokości 14 metrów z postaciami trzech germańskich wojowników. Obelisk ustawiono w niewielkiej fontannie. Obecnie w tym miejscu stoi przywieziony ze Lwowa pomnik pomnik króla Jana III Sobieskiego. Obieg 1920 rok.

Pomnik Jana III Sobieskiego na Wałach Hetmańskich we Lwowie. Pomnik ten powstał u schyłku XIX w. we Lwowie, którego mieszkańcy postanowili uczcić dwusetną rocznicę Wiktorii Wiedeńskiej fundując polskiemu monarsze pomnik. Jego realizacja możliwa była dzięki publicznej zbiórce pieniędzy. Projekt pomnika wykonał rzeźbiarz lwowski, Tadeusz Barącz. Po II Wojnie Światowej pomnik został przewieziony do naszego kraju. Jak wspomina Edgar Milewski – stanął w Parku Wilanowskim w Warszawie. Jednakże różne inne miasta czyniły starania o pozyskanie monumentu. Oprócz Gdańska były to Kraków i Wrocław. W imieniu Gdańska rozmowy prowadzili od jesieni 1961 r.: przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Stanisław (?Józef) Szmidt i I sekretarz Komitetu Miejskiego PZPR Eugeniusz Szwarczyk.