Część przypór Archikatedry Oliwskiej jest schowana wewnątrz świątyni. Katedra, podobnie jak inne opactwa cysterskie, architektonicznie podlega typowym cysterskim regułom budowania. Zasady, jakimi kierowali się cystersi wywarły zauważalny wpływ na lokalizacje opactw, ich architekturę, a także gospodarkę. Na pierwszy plan zawsze wysuwała się prostota i funkcjonalność całego założenia.

Sala Kapitulna w klasztorze oliwskim (obecnie zakrystia) z 1350 r. Wspiera się na dwóch granitowych kolumnach.

Młyn Prochowy w Dolinie Potoku Prochowego (ob. ul. Kościerska 10), niegdyś własność cystersów oliwskich. Według numeracji z XIX w., był to młyn XXI nad Potokiem Oliwskim (i jego dopływami) - licząc od ujścia tego potoku do Zatoki Gdańskiej.

Widok na fragment Oliwy z widoczną charakterystyczną bryłą archikatedry św. Trójcy, która pierwotnie (przez kilkaset lat była świątynią klasztorną cystersów). Początki tego kościoła sięgają XII w. Po kasacie zakonu cystersów, w 1 ej poł. XIX w. stał się świątynią parafialną dla katolików, zaś po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - podniesiony do rangi katedry. Obecnie - po ustanowieniu archidiecezji gdańskiej - pełni funkcję archikatedry.

Pocztówka pokazuje wewnętrzny dziedziniec dawnego klasztoru cystersów, otoczony ze wszystkich stron budynkami klasztornymi, w tym masywem kościoła (późniejszej katedry). Obecnie w dawnych budynkach klasztornych mieści się Gdańskie Seminarium Duchowne i podobnie, jak niegdyś - dziedziniec nie jest dostępny dla osób postronnych.

Na pocztówce widoczna jest charakterystyczna bryła dawnego kościoła cysterskiego, którego początki sięgają XII w. Po kasacie cystersów, w 1 poł. XIX w. świątynia parafialna katolicka, po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - katedra, zaś po ustanowieniu archidiecezji - podniesiona do rangi archikatedry.