Widok na Oliwę ze Wzgórza Pachołek. Na pierwszym planie nieistniejący hotel i restaurację "Waldhaeuschen" (otwarte w 1897 r. w budynku dawnego zajazdu z poł. XIX w.). Obok znajdowała się przystań i wypożyczalnia łódek. Było to miejsce często odwiedzane przez tutejszą Polonię. Budynek spłonął na przełomie 1941 i 1942 r. z powodu zaprószenia ognia przez Włochów z batalionu zadymiania gdańskiej stoczni.

Widok na katedrę i klasztor od strony południowo-wschodniej.

Stary wygląd muru otaczającego Archikatedrę Oliwską. Widok od strony ul. Bp Nowickiego. Obecnie furtka posiada inny kształt i nie ma wejścia z prawej strony.

Dom św. Łazarza był małym szpitalem. Szpital powstał w 1660 roku, w 1742 przechodził remont i od tamtego czasu stał w niezmienionej formie. Był otoczony barokowym murkiem, miał 8 pokoi i 4-spadowy dach, kilka obrazów z XVII-XVIII wieku. Do jego budowy użyto cegieł ze średniowiecznego szpitala stojącego w tym miejscu.

Piłkarze z gdańskiego Sokoła na oliwskim boisku.

Widok na fragment Oliwy z widoczną charakterystyczną bryłą archikatedry św. Trójcy, która pierwotnie (przez kilkaset lat była świątynią klasztorną cystersów). Początki tego kościoła sięgają XII w. Po kasacie zakonu cystersów, w 1 ej poł. XIX w. stał się świątynią parafialną dla katolików, zaś po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - podniesiony do rangi katedry. Obecnie - po ustanowieniu archidiecezji gdańskiej - pełni funkcję archikatedry.