Liczni żołnierze niemieccy zgromadzeni na Placu Heweliusza (Heveliusplatz, ob. Plac Obrońców Poczty Polskiej) przed budynkiem Poczty Polskiej w Gdańsku po zakończeniu walk, prawdopodobnie tuż przed wyprowadzeniem wziętych do niewoli obrońców. Stoją w grupach: żołnierze z jednostek SS-Heimwehr Danzig lub Policji Krajowej (w niemieckich hełmach stalowych, z karabinami i ekwipunkiem), po lewej także dwóch funkcjonariuszy policji lub NSDAP (z opaskami na ramieniu i w okrągłych czapkach z daszkiem), mężczyźni w ubraniach cywilnych (jeden idzie po lewej, dwaj w środkowej grupie). Po prawej niemiecki ośmiokołowy samochód pancerny ADGZ "Ostmark" z wieżą obróconą w stronę gmachu (na burcie nazwa własna, na tyle namalowane białe symbole SS i Totenkopf). Przed nimi ogrodzenie z kratami metalowymi między ceglanymi słupami, dalej ściana frontowa budynku Poczty Polskiej z wyrwą w murze na pietrze od eksplozji ładunku wybuchowego podłożonego przez Niemców (lub trafienia pocisku artyleryjskiego). Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-11-3

Najchętniej uczęszczana aleja na Westerplatte - aleja Brzozowa (Birkenallee).

Widok na Dom Plażowy i Promenadę. Wzdłuż wydm biegła żwirowa promenada z droga dla rowerzystów. Promenada ciągnęła się od ujścia Martwej Wisły (Westerplatte) do Górek Zachodnich. Przy promenadzie ustawiono pomalowane na biało ławki.

Latarnia na molo wschodnim na Westerplatte została zbudowana w 1843 r.

Widok na wejście do gdańskiego portu z Góry Pilotów. Na pierwszym planie szopa na sprzęt ratowniczy "Niemieckiego Towarzystwa Ratowniczego", dalej basen dla łodzi i wejście do "Portu Zimowego" (Basenu Władysława IV). Po prawej widoczne wejście do Basenu Amunicyjnego na Westerplatte. Po 1925 r.

Kartka z pozdrowieniami z Westerplatte. Kąpiele były krótkie, a stroje kąpielowe odsłaniały zdecydowanie mniej niż dziś. Wskazane było zakładanie okryć na głowę i butów. Obieg 1899 r.