Góra Kościuszki (Luisenhain) - pomiędzy Tatrzańską, a Spacerową w Oliwie. Na szczycie góry znajdował się do 1945 r. pomnik króla pruskiego Fryderyka III i jego żony, królowej Luisy z 1889 r. - uwieczniony na tej pocztówce. Pomnik ten był ozdobiony orłem pruskim oraz inskrypcją wyrytą na głazie (tworzącym ten pomnik) cytatem z Goethego. Został zniszczony w 1945 r. Cokół wykorzystano w 1975 r. dla nowego pomnika ku czci Zygmunta III Wazy oraz 350 - lecia Bitwy pod Oliwą. Pocztówka w obiegu od 17 V 1905 r.

Zdjęcie przedstawia początek drogi (wraz z drewnianą bramką) wiodącej na szczyt wzgórza zwanego Pachołek, a do 1945 r.: Karlsberg od imienia opata oliwskiego, Karla Hohenzollerna - Hechingena. Na początku XIX w. na tym wzgórzu ustawiono pawilon widokowy, zaś w 1882 r. - z inicjatywy cesarza Wilhelma I - murowaną, neogotycką wieżę widokową, wysadzoną przez wojska niemieckie 23 III 1945 r. Obecnie na szczycie wzgórza znajduje się żeliwna wieża widokowa.

Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Niemiecki pancernik szkolny "Schleswig-Holstein" ostrzeliwuje polska placówkę (Wojskową Składnicę Tranzytową) na Westerplatte w Gdańsku stojąc w poprzek kanału portowego. Ujęcie z zachodniego brzegu w stronę rufy okrętu (po jej obu stronach zamocowane wizerunki orła nazistowskiego). Rufowa wieża artylerii głównej odwrócona na lewą burtę. Przy lewej burcie nad wodą ciemne obłoki dymu po wystrzale. Na pierwszym planie fragment nabrzeża z zacumowaną łodzią motorową (u dołu) i słupkami z tablicą z nieczytelnym napisem (po lewej). Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-26-3

Niemiecki kołowy samochód pancerny ADGZ z jednostek SS-Heimwehr Danzig rusza w kierunku podpalonego budynku Poczty Polskiej w Gdańsku przy Placu Heweliusza (Heveliusplatz). Pojazd widziany od tyłu na łuku ulicy, w otwartych trójkątnych bocznych drzwiach sylwetki wychylających się żołnierzy, na tylnim pancerzu namalowany białe symbole: u góry runy SS i poniżej biała trupia czaszka. Po lewej dwa budynki mieszkalne, przed którymi stoi grupa żołnierzy niemieckich. Dalej na wprost budynek Poczty Polskiej, spowity kłębami dymu z płomieni na ulice przed otaczającym budynek parkanem. Po prawej fragment skweru z trawnikiem i drzewami, na chodniku stoją grupkami (po 2) kolejni niemieccy żołnierze. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-10-8

Rachunek na druku firmowym Fabryki Obuwia Peter Kauffmann i synowie. Firma działała od 1856 roku. W 1895 uruchomiono nowoczesną fabrykę mieszczącą się przy ulicy Kościuszki. W 1939 część rodziny zdążyła uciec za granicę przed wybuchem II wojny (pochodzenie żydowskie). W Polsce pozostał i zarządzał przedsiębiorstwem Hans Kauffmann. Został zamordowany w październiku 1939 roku a firma trafiła pod zarząd Niemców. W 1945 zakład został przejęty przez państwo polskie.