Był to najobszerniejszy i najwyższy budynek mieszkalny dawniejszego Gdańska. Wybudowany został w latach 1568–1570 według projektu Jana Kramera dla Dircka Lylge’go, bogatego kupca rodem z Westfalii, który nad Motławą dorobił się wielkiego majątku.

Wjazd niemieckich żołnierzy przez Zieloną Bramę. Z lewej strony na chodniku stoją ludzie pozdrawiający żołnierzy hitlerowskich. Na budynku Zielonej Bramy zawieszone faszystowskie flagi. Pod zdjęciem podpis: "Jubelnd begrutzen die Danziger die tapferen Soldaten" (Owacyjnie witają gdańszczanie dzielnych żołnierzy). Uwagi: Na odwrocie: "Wjazd żołnierzy niemieckich do Gdańska (ul.Długi Targ)", "inw.35454", pieczęć o treści: " Archiwum Gł. Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce dział dokumentacji Mechanicznej", "Duplikat wolny dla OKGD". Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: IPNGd-13-1-1-42

Stan Bramy Zielonej po wojnie. Widać ustawione podpory. Miejsce, na którym stoi brama, należy do najważniejszych w historii Gdańska. Tutaj od wieków krzyżowały się dwie główne arterie miasta – wodna i lądowa, tu funkcjonowała najstarsza przeprawa przez Motławę. Pierwszy most, zwany mostem Kogi istniał już w 1357 r. Obok stała wielka waga miejska (mała była pod Ratuszem). W kronikach zanotowano zawalenie się mostu, już zwodzonego, w 1512 r., przy czym „utopiło się wiele osób”.

Zimowy widok z ulicy Chlebnickiej na Bramę Chlebnicką. Na pierwszym planie gdańskie przedproża.

Zamykająca ulicę Chlebnicą Brama Chlebnicka istniała już w 1378 r. W obecnej postaci istnieje od XV wieku. Od strony ulicy zdobi ją lilia - znak książąt gdańsko-pomorskich.

Długie Pobrzeże zwane do 1945 r. Długim Mostem. Widoczne kamieniczki ze sklepami na parterach. Przystań dla parowych statków pasażerskich w pobliżu Żurawia. Widoczna charakterystyczna wieżyczka Domu Towarzystwa Przyrodniczego obok Bramy Mariackiej.