Eklektyczna kamienica z posągiem Minerwy na rogu ulic Rybołowców i Na Zaspę. Miejsce zamieszkania lekarza - położnika Waltera Oppenheimera. W latach 30. XX wieku mieścił się tu szwedzki Dom Marynarza. Obieg 1918 r.

Widok żaglowców był dla mieszkańców Nowego Portu codziennością. Zdarzało się, że jednego dnia wpływało ich czterdzieści. Obieg 1898 r.

Widok na wejście do portu, portowy kanał oraz fragment półwyspu Westerplatte i nabrzeży portowych. Pośrodku kadru spichlerz Anker. Zdjęcie wykonane pomiędzy 1925, a 1936 r.

Widok z Westerplatte na skrzyżowanie nieistniejącej ulicy Hafenstrasse (wzdłuż nabrzeża) z ulicą Szkolną (Schulstrasse). Obieg 1908 r.

Nieistniejący fragment Starowiślnej *Weichselstrasse), a na nim nr 18 - Dom Marynarza. Mieszkał w nim misjonarz opiekujący się "ludźmi morza". Obieg 1905 r.

Przystań pasażerska w Nowym Porcie przy Starowiślnej (zmieniając czasem dokładną lokalizację) służyła od lat 40. XIX wieku jako miejsce przybijania parowców obsługujących żeglugę pasażerską pomiędzy Gdańskiem a Wisłoujściem i Nowym Portem. W głębi wieża Twierdzy Wisłoujście. Obieg 1918 r.

Ewangelicki Kościół Wniebowstąpienia był wyświęcony 19 stycznia 1905 r. Wieże miały wysokość 61,5 m. Ulica Oliwska 2 (Olivaerstrasse).

Pocztówka ukazuje rozwój Nowego Portu na przełomie XIX i XX w. Na obu fotografiach jest ten sam narożnik ulic Władysława IV i Na Zaspę. Pod nowszą fotografią sentencja: "Stare upada, zmieniają się czasy, a nowe życie rozkwita spośród ruin". Obieg 1905 r.

Narożna kamienica Władysława IV i Wolności , nr 11, stoi do dzisiaj. Właścicielami była rodzina Piechowskich. Na dole restaurację prowadził Teofil Piechowski. Obieg 1902 r.

Mała Karczma Balastowa przy Starowiślnej 6a była własnością Michaela Krolla. Budynek z XIX wieku. Obieg 1944 r.

Ujęcie latarni morskiej i Góry Pilotów wykonane z drugiej strony kanału portowego. Piloci portowi przebywali tu całą dobę, gotowi do wprowadzenia statku z redy do kanału portowego.

Reklama margaryny Vitello na ogrodzeniu fabryki tłuszczów jadalnych Amada, ulica Wiślna 18a.

Automobil i przechodnie zostali doklejeni do pocztówki. Ulica Oliwska to najstarsza, najdłuższa i jedna z najważniejszych ulic w Nowym Porcie.

Budynek oraz wnętrze restauracji B. Knoblaucha "Perła Bałtyku" przy ul. Oliwskiej 74-75.

Fragment Oliwskiej, który przetrwał. Dziewczynka stoi koło domu nr 64. Mieścił się tu katolicki dom spotkań. Widoczna wieża kościoła św. Jadwigi. Obieg 1917 r.

Zdjęcie wykonane zostało ze statku na Martwej Wiśle. Dachy domów to zabudowania ulicy Zamkniętej. Nad dachami góruje bryła kościoła ewangelickiego, za nim widoczny jest elewator zbożowy Simona Ankera. Dom z dwoma kominami na dachu to hotel Lubeck (Oliwska 6-7).

Fragment ulicy oliwskiej z widocznym w perspektywie kościołem ewangelickim. W środku świątyni znajdowało się niskociśnieniowe parowe ogrzewanie. Z lewej park Irrgarten.

Restauracja "Zur Hütte" Gregora Jantowskiego na nowoporckim rynku Am Markt.

Restauracja "Zur Hütte" Gregora Jantowskiego na nowoporckim rynku Am Markt.

Fotografia powstała ok. 1905 r. w krótkim okresie istnienia jednocześnie starego i nowego kościoła ewangelickiego w Nowym Porcie. Po lewej drzewa lokalnego Małego Błędnika (Irrgarten). Obieg 1910 r.

Budynek przy Zamkniętej 31 przetrwał do naszych czasów. W czasach WMG własność Martina Dutschke. Obieg 1918 r.

Na pocztówce widać pruskich żołnierzy stojących przed koszarami przy ul. Kasztanowej 1. W czasach WMG mieścił się tu etap emigracyjny dla Polaków chcących osiedlić się w Wolnym Mieście. 1 września 1939 r. utworzono tu Obóz dla Jeńców Cywilnych. Obieg 1901 r.

Wnętrze kasyna oficerskiego w pruskich koszarach przy Kasztanowej. Ulica Kasztanowa (Hindersinstrasse) była ulica zmilitaryzowaną. Mieściły się tu również policja i straż pożarna. Po wojnie nazywała się Na Gruzach (do 1960 r.). Obieg 1905 r.

Koszary w Nowym Porcie, przy Olivaer Straße 35C (ul. Oliwska), wybudowane w latach 1880–1882 dla 2 batalionów (artylerii pieszej oraz piechoty). Po roku 1922 przekazane w użytkowanie rządowi polskiemu na mieszkania polskich pracowników poczty, kolei i pracujących na Westerplatte. W głębi kominy cukrowni. Obieg 1917 r.

Zakończenie falochronu, zwanego molem wschodnim. Była to kamienna konstrukcja z lat 1824-44 (9 m szerokości i 831 m długości - najdłuższe molo w Europie). Na końcu mola znajdowała się latarnia (1843 r.). Wzdłuż mola biegł drewniany pomost, a obie budowle połączone były mostkiem. Latarnię pocięto na złom w 2012 r. Obieg 1922 r.

Ujęcie latarni morskiej i Góry Pilotów wykonane z drugiej strony kanału portowego. Piloci portowi przebywali tu całą dobę, gotowi do wprowadzenia statku z redy do kanału portowego.

Fragment strefy wolnocłowej przy wyjściu z portu. Na pierwszym planie nieistniejący basen dla łodzi z ciekawym wejściem zamykanym mostem rolkowym.

Spichlerz "gdańskiego króla zbożowego" Simona Ankera, zbudowany w latach 1906-1916. Z jego okien Niemcy prowadzili ostrzał WST na Westerplatte w roku 1939. Obieg 1916 r.

Widok na ulicę Na Zaspę. Kamienica stoi na skrzyżowaniu z ulicą Rybołowców. Domy z prawej strony 33a i 33b nie istnieją. Domy po lewej stronie zostały rozebrane.

Klimatyczny widok na Kanał Portowy od strony Zakrętu Pięciu Gwizdków. Po lewej stronie widać Magazyn Solny nr 1, w głębi komin rafinerii cukru Zucker Rafinerie Danzig, a po prawej niewielkie budynki z namiotowymi dachami, tzw."kochhausy". Domki były otynkowane na żółto, ustawione na Westerplatte ok. 1809 r. Kuchniami opiekowały się wdowy po portowych pilotach. Obieg 1899 r.

Ujęcie zrobione z nabrzeża Westerplatte na latarnię morską. Latarnia została zbudowana w 1894 r. , inspiracją dla niej była nieistniejąca już latarnia w Cleveland w Stanach Zjednoczonych. Latarnia w Nowym Porcie była pierwszą niemiecką latarnią zasilaną energią elektryczną.

Park Zdrojowy (Kurgarten) wieczorem oświetlony był setką kolorowych, elektrycznych lamp. Główna ścieżka spacerowa (promenada) była wyłożona drewnianym parkietem, by goście nie wzniecali kurzu.

Flota niemiecka u nabrzeża Westerplatte

Kobiety i mężczyzn w części wspólnej kąpieliska (Familienbad) obowiązywał ściśle określony strój plażowy, określony regulaminem kąpieliska. Obieg 1914.

Kąpielisko podzielone było na odrębne sekcje plażowe dla kobiet i mężczyzn, przedzielone częścią rodzinną. Długie pomosty z przebieralniami umożliwiały wejście bezpośrednio do wody bez potrzeby przechodzenia w stroju kąpielowym po piasku pomiędzy innymi gośćmi. Obieg 1914 r.

Jedna z restauracji na Wisłoujściu.

Pocztówka pisana po polsku i wysłana 6 października 1931 r. do Stanisławowa (Zosina Wola), obecnie Ukraina. Przedstawia fragment stoczni Schichaua z żurawiem młotowym, zwanym Dziadkiem.

Lekki krążownik klasy Bremen. S.M.S. Danzig został zwodowany w Stoczni Cesarskiej w 1905 r. i oddany do eksploatacji w 1907 r. Początkowo okręt patrolowy, od 1910 r. szkoleniowy artylerii. W czasie I wojny światowej brał udział w działaniach najpierw na Morzu Pólnocnym, później na Bałtyku.

Spichlerz Rolniczego Towarzystwa Handlu Hurtowego (Landwirtschaftliche Grosshandlungsgesellschaft) na Holmie. Istniejący do dziś. Druk reklamowy.

Jeńcy rosyjscy w Nowym Porcie.