Fragment założenia ogrodowego Dworu IV Jutrzenka, widziany od strony południowej.

Droga młyńska, dom młynarza w Dolinie Radości, teren Freudenthal. Rozebrany w 1907 r.

Droga młyńska, dom młynarza w Dolinie Radości, teren Freudenthal. Rozebrany w 1907 r. W głębi pensjonat Otto Baumanna zbudowany w 1905 r. Obieg 1921 r.

Pocztówka przedstawia pensjonat Freudenthal, gdy właścicielem był Otto Kamin. W 1928 r. założył on obok pensjonatu mały ogród zoologiczny, który był wielką atrakcją.

Pocztówka pokazuje fragment Doliny Radości z pensjonatem Freudental funkcjonującym od 1925 r. w willi wybudowanej w 1906 r. Właścicielem pensjonatu był Otto Kamin, który w 1928 r. w pobliżu utworzył zwierzyniec.

Pensjonat założony ok. 1925 r. w Dolinie Radości. Jego właścicielem był Otto Kamin. Obok pensjonatu w 1928 r. założył zwierzyniec. Po II wojnie światowej dawny pensjonat służył za siedzibę nadleśnictwa, ob. mieszczą się w nim mieszkania prywatne.

Stoliki przy stawie, pensjonat prawdopodobnie jeszcze Otto Baumanna. Ulic Bytowska 5.

Pensjonat w Dolinie Radości, którego właścicielem był Otto Baumann

Pensjonat w Dolinie Radości (założony ok. 1905 r.), którego właścicielem był Otto Baumann.

Pensjonat Otto Baumanna w Dolinie Radości został zbudowany w 1905 r. przy ul. Bytowskiej 5.

Pensjonat w Dolinie Radości, którego właścicielem był Otto Baumann.

Pensjonat Otto Baumanna w Dolinie Radości. Dwa lata później został zburzony. Był to dawny dom młynarza.

Pocztówka w obiegu od 9 VII 1915 r. Zdjęcie przedstawia pensjonat w Dolinie Radości, którego właścicielem był Otto Kamin. W 1928 r. założył on w jego sąsiedztwie zwierzyniec. Po wojnie w dawnym pensjonacie funkcjonowała siedziba nadleśnictwa, zaś obecnie mieszczą się w nim mieszkania prywatne.

Pensjonat w Dolinie Radości (założony ok. 1905 r.), którego właścicielem był Otto Baumann.

Freudental, obieg pocztówki 1912 r. W tym roku właściciel, Otto Baumann, podłączył do pensjonatu linię telefoniczną.

Dolina Powagi znajduje się przy wylocie Doliny Schwabego i Doliny Zgniłych Mostów, w miejscu ujścia Potoku Prochowego do Potoku Oliwskiego. Obecnie traktuje się ją jako część Doliny Radości. Znajduje się na jej terenie barokowy dwór z 2 poł. XVIII w. (ob. budynek mieszkalny). Niegdyś znajdowały się w Dolinie Powagi dwa młyny; do naszych czasów przetrwał jeden, tzw. Kuźnia Wodna. Pocztówka w obiegu od 31 VII 1905 r.

Założenie parkowe kurortu Strauchmuhle, obecnie teren ogrodu zoologicznego.

Pomnik wzniesiony na Górze Kościuszki (pomiędzy ob. ulicami: Spacerową i Kościerską, obok Pachołka) w 1889 r. .Upamiętniał zwiedzanie tego miejsca przez królową Luizę i jej małżonka króla Prus, Fryderyka Wilhelma III w maju 1797 r.

Widok na Pachołek z ul. Kwietnej.

Centralne miejsce starej Oliwy. W głębi widoczny częściowo nłyn (zachowany do dzisiaj) i wzgórze Pachołek.

Brak opisu

Wachterberg nosi nazwę obecnie Wiecha. Wzgórze ma wysokość 112 m n.p.m.

Wzgórze Pachołek (Karlsberg) znajduje się w kompleksie Lasów Oliwskich na skraju Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego i na turystycznym szlaku Kartuskim i szlaku Skarszewskim.

Widok na Oliwę ze Wzgórza Pachołek. Na pierwszym planie nieistniejący hotel i restaurację "Waldhaeuschen" (otwarte w 1897 r. w budynku dawnego zajazdu z poł. XIX w.). Obok znajdowała się przystań i wypożyczalnia łódek. Było to miejsce często odwiedzane przez tutejszą Polonię. Budynek spłonął na przełomie 1941 i 1942 r. z powodu zaprószenia ognia przez Włochów z batalionu zadymiania gdańskiej stoczni.

Generator nr 1 w hali maszyn elektrowni wodnej Prędzieszyn.

Elektrownia wodna Prędzieszyn została uruchomiona w 1937 r. jako ostatnia z szeregu elektrowni na rzece Radunia, tworzących tzw. kaskadę Raduni.

Generator nr 1 w hali maszyn elektrowni wodnej Prędzieszyn.

Elektrownia ostała oddana do użytku 1910 roku. W skład kompleksu elektrowni wchodzą: siłownia, dwa kanały odpływowe, jaz z kaskadą, kilka zabytkowych budynków pracowniczych oraz sztuczne jezioro jeziorem zwane Straszyńskim. Zwana jest zameczkiem wodnym.

Elektrownia wodna Prędzieszyn została uruchomiona w 1937 r, jako ostatnia z szeregu elektrowni na rzece Radunia, tworzących tzw. kaskadę Raduni

Radunia jest lewym dopływem Motławy. Całkowita długość rzeki wynosi 103,2 km, powierzchnia zlewni 837 km², całkowity spadek 162 m.

Przystań nad Motławą.

Widok na miasto i Motławę z Domu Przyrodników. Widoczne spichrze i Żuraw.

Widok na Motławę od strony południowej. Widoczna zabudowa z obu stron rzeki, a także mosty: Krowi i Zielony.

Przelot sterowca Graf Zeppelin nad Gdańskiem w dniu 30 lipca 1931 r. Wizyta była niezapowiedziana, bowiem sterowiec miał uszkodzony radiotelegraf. Wracał z wyprawy z rejonów podbiegunowych. Zauważono go po raz pierwszy o godz. 13.45 z wieży Kościoła Mariackiego.

Widok na Ratusz Głównego Miasta przez przelot Zielonej Bramy.

Długie Pobrzeże (Długi Most) jest ulicą zbudowaną wzdłuż rzeki.

Budynek dworca rozpoczęto budować w 1894 r. po zasypaniu fosy i bastionów zachodnich.

Zdjęcie uwiecznia panoramę miasta (widok w kierunku zachodnim) i zostało zrobione z wieży Domu Angielskiego.

Widok na Motławę - w perspektywie spichlerz Królewski i elektrownia na Ołowiance. Elektrownię zbudowano w 1898 r.

Widok na Dom Przyrodników, perspektywa Motławy z Mostem Zielonym

Most Krowi łączy ulicę Ogarną z Wyspą Spichrzów. Do końca II wojny światowej był to most zwodzony.

W 1895 r. wyrównano wały ziemne i zasypano fosy przed bramą. Od 24 V 1904 roku mieścił się w niej odwach miejski, przeniesiony ze Strzelnicy św. Jerzego.

Widok na Główne (Prawe) Miasto od strony Mostu Wapienniczego i ulicy Wapienniczej. Z prawej kamienice ulicy Wartkiej. Przy samej prawej krawędzi zdjęcia widoczny tramwaj na Grodzkiej.

Widok z Mostu Zielonego w kierunku wejścia do portu. W głębi spichlerz Królewski.

Przejazd przez Bramę Długouliczną. Widok zamyka wieża Ratusza Prawego Miasta. Widać tramwaj.

Pocztówka przedstawia panoramę miasta od strony Biskupiej Góry.

Dworzec Główny został wybudowany w latach 1894–1900, w stylu tzw. „gdańskiego renesansu”. Projektantami zespołu budynków dworcowych byli Alexander Rundel, Paul Thomer i Georg Cuny.

Nowa Motława powstała w 1576 roku w wyniku połączenia przekopem łachy Bersen (Brensa) z dwoma bezodpływowymi zastoiskami wodnymi.

Zielona Brama zamyka od strony Motławy Drogę Królewską.

Zimowe ujęcie Motławy od strony ulicy Wartkiej.

Brama Stągiewna składa się z dwóch baszt i przejazdu. Zbudowana została w latach 1517-1519. Wyglądem przypomina stągwie używane do przenoszenia mleka.

Większa baszta Bramy Stągiewnej zwana Stągwią, jest ceglaną budowlą: wysokość do górnej krawędzi murów wynosi 20 m, średnica około 12,6 m. Grubość muru w przyziemiu to 2,5 m od strony zachodniej i około 4 m od strony wschodniej.

Pamiątkowa pocztówka wykonana przez gdańskiego fotografa dla marynarzy ze statku Kapella. Napis na karcie Tervisi Danzigist mówi nam, że byli oni Estończykami.

Budynek (projektu Juliusa Alberta Lichta, 1821-1898) został wzniesiony z tzw. muru pruskiego. Wnętrze budynku posiadało ciekawą, drewniano-żeliwną konstrukcję. Teatr posiadał dwa piętra (balkony) przy czym najwyższe piętro (galeria) mieściło tylko miejsca stojące

Polska grupa zwiedzająca Gdańsk i odbywająca rejs po Motławie. Na odwrocie zdjęcia są podpisy członków grupy.

Bischofsberg-Kaserne, reduta koszarowa na Biskupiej Górce, powstała w latach 1827–1833. Do roku 1920 stacjonowały tu 2–3 kompanie piechoty.

Brak opisu

Zachriasz Zappio kupił dwór w Królewskiej Dolinie w roku 1654. Gościli tu królowie Jan III Sobieski i August II Mocny. Obecnie przedszkole.

Sklep mięsny Alexandra Redmanna mieszczący się w Nowym Porcie (Neufahrwasser) na dzisiejszej ulicy Na Zaspę 45.

Świątynię wzniesiono przed rokiem 1367 w stylu gotyckim. Budynek kościoła jest murowany z cegły, trójnawowy. W 1433 spalony przez husytów, w 1460 przez Krzyżaków, a w 1577 ucierpiał w czasie walk Batorego z Gdańskiem.

Kościół jest zbudowany w stylu gotyckim, stoi nad Kanałem Raduni.

Brak opisu

Pocztówka przedstawia uroczystość konsekracji kościoła pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Pruszczu.

Brak opisu

Brak opisu

Brak opisu

Brak opisu

Sklep kolonialny drogeria i restauracja w jednym- czyli kamienica na Łąkowej 45. Jej właścicielem i jednocześnie prowadzącym te "interesy" był Otto Landmesser.

Hotel Lauentauer w Letnicy stał przy ul. Starowiejskiej 16. Budynek przetrwał wojnę.

Sanktuarium matki Boskiej Brzemiennej w Matemblewie. Polichromowana rzeźba z drugiej połowy XVIII wieku z drewna modrzewiowego. Figura nazywana jest Madonną z Matemblewa lub Madonną apokaliptyczną. Miejsce licznych pielgrzymek.

Na zdjęciu widzimy Festynową Łąkę w Jaśkowej Dolinie ze słupem służącym do wspinania się. W głębi restauracja i kawiarnia Forsthaus, mieszcząca się w willi zbudowanej w stylu szwajcarskim w 1884 roku.

Kościół luterański we Wrzeszczu (dziś katolicki pw. św. Apostołów Piotra i Pawła) poświęcono 6 października 1899 roku po rocznej budowie. Wybudowany został przy skrzyżowaniu Am Johannisberg (dziś ul.Sobótki) i Johannisthal (dziś ul. Jana Matejki). Budynek w stylu neogotyckim zaprojektował Gotthilf Ludwig Mockel. Widok z okolicznych wzgórz.

Tzw. "stare lotnisko" we Wrzeszczu- teren dawnego Wielkiego Placu Ćwiczeń. Widoczna południowa pierzeja ulicy Lelewela. Widok z koszar na al. Legionów.

Hangar na terenie tzw, "starego lotniska" we Wrzeszczu (obszar dawnego Wielkiego Placu Ćwiczeń). Po lewej stronie południowa pierzeja ulicy Lelewela.Widoczny komin należący do zabudowań wrzeszczańskiego browaru.

Budynek Królewskiego Seminarium Nauczycielskiego. Budowę rozpoczęto1905, a oficjalne otwarcie nastąpiło 1 kwietnia 1908 roku. Królewska Dolina- ulica Sobieskie 18.

Kartka związku studentów Saxonia (Corps Saxonia) działającego na Politechnice Gdańskiej (Technische Hohschule, Danzig). Związek powstał 12 dni po inauguracji Politechniki Gdańskiej 18 października 1904 roku.

Panorama Wrzeszcz z Góry Jana (Wzgórza Zinglera).

Widok z Cafe Zinglershohe w kierunku Jaśkowej Doliny. Po lewej stronie neorenesansowa kamienica przy ul. Sobótki 14.

Ulica Alter Hofweg- dzisiejsza Generała Józef Fiszera. W głębi ulica Matejki i widoczna wieża kościoła garnizonowego p.w. św. Piotra i Pawła.

Na pierwszym planie Festynowa Łąka w Jaśkowej Dolinie. Widoczny słup służący do konkursów wspinania się. po drugiej stronie ulicy, oddane do użytku w 1897 lub 1898 roku, korty tenisowe. Wśród drzew kawiarnia i restauracja Forsthaus mieszcząca się w willi z 1884 roku.